“NATO’nun amacı, üyelerinin özgürlük ve güvenliğini siyasi ve askeri yollarla garanti altına almaktır.” Organizasyonun amacı resmi olarak bu şekilde tanımlanıyor. Ancak gerçekliğin bununla bir ilgisi yok. 4 Nisan 1949’da 12 ülkenin katılımıyla imzalanan ortaklık, barışa ve üyelerinin güvenliğine odaklandığını iddia etti. Oysa temel amaç İkinci Dünya Savaşı sonrasında dünyanın dört bir yanında yükselen komünist ve sosyalist hareketler ile sömürgecilik karşıtı mücadelelere engel olmaktı. 

Her ne kadar ‘siyasal ve askeri bir ortaklık’ olarak tanımlanmış olsa da NATO’nun ekonomik boyutları da diğer işlevleri kadar önemli oldu. NATO ülkelerinden, sosyalizm ve özgürlükçü gelişmelere sıkı bir biçimde karşı olmaları yanında, sermaye kesiminin merkezinde yer aldığı kapitalist ekonomileri teşvik etmeleri de bekleniyordu. Sonradan katılan ülkeler, ancak kamu iktisadi teşebbüslerini özelleştirme koşuluyla bu örgüte kabul edildiler.

Donald Trump NATO’dan şikayet düzeyini zirveye çıkarmış olsa da, ondan önceki ABD başkanları da diğer NATO üyelerinin mali açıdan üzerlerine düşeni yapmamasından yakınmaktaydı. Oysa NATO........

© Evrensel