Yarın (11 Ocak), bundan tam on yıl önce, 2016 yılında kamuoyuyla paylaşılan “Bu Suça Ortak Olmayacağız” başlıklı metnin 10. yıldönümü.

Benim de imzacısı olduğum bu metin, o dönemde çatışmalar yoluyla toplumsal bir suç işlendiği, bu suç karşısında sessiz kalmanın suça ortaklık etmek anlamına geldiği ve hükümetin derhal barış ortamını tesis etmesi talebini dile getiriyordu.

Metin, seslendiği yerde karşılık buldu. Ve çoğu imza kampanyasının başına gelmeyen bir şekilde, barış talebini o dönem için toplumsallaştırdı.

Metnin imzacısı “barış akademisyenlerini”, çok sayıda oluşum, kurum, bağımsız kişi takip etti. Kimi zaman aynı politik özü taşıyan bir dayanışma metniyle, kimi zaman da fikir özgürlüğünü sürdürmek için destek mesajlarıyla…

Bianet’te Beyza Kural’ın derlediği imzanın ilk yılının dökümü, birkaç cümleye sığmayacak bu toplumsallaşmayı gayet açık gösteriyor.

Ardından geçen on yılda toplumsal barış sorunsalımız ise, halen tartışmalı. Siyasi adımlar atılıyor, masalar/heyetler kuruluyor, ilkeler sıralanıyor, sonra bunlar bozuluyor, üstüne yorumlar sıralanıyor, ardından yeniden gündeme geliyor ve belli ki bu yollar sürekli denenecek…

Siyasi hareketler böyle seyrederken, barışı yüksek sesle dile getiren sivil hareketler, oluşumlar sözü büyütmek üzere mücadele ediyor…

Barış akademisyenlerinin “Bu Suça Ortak Olmayacağız” metninin ardından, hukuki süreç başta olmak üzere yaşananları kaleme alan bireysel ve kolektif çokça yayın oldu. Son bir haftadır da süreç, imzacı dostlar tarafından Evrensel’de bir yazı dizisi olarak ele alınıyor.

Ortak geçmişi her birimizin gözünden farklı zamanlarda okumak, toplumsal barışa yaklaşımımızı da yeniden düşünmek için bir fırsat oluyor.

Ağır ceza mahkemelerinde (ACM) yargılanmalar sırasında, savcılığın metne ilişkin iddianamesine karşı beyanlarımızı sunarken de dikkatimi çekmişti. Akademik bilgi üreten kişilerin üniversite........

© Evrensel