“Kişi kendinden bilir işi”... Son dönemde birçok meslektaşımla birlikte bu sözü sıkça kullandığımızı fark ettim.

Aslında adını bile anmak istemediğim “Akit” adlı yayında, önce “Saraçhane bülbülleri parayla ötüyormuş: Fondaşların sarı zarfları açıldı” başlıklı bir yazı yayımlandı. Yazıda Ankara’nın en saygın gazetecilerinin isimleri yer aldı. O isimleri burada tekrarlamayacağım. Ancak herkes bilir ki bu isimler gazeteciliğin yüz akıdır; paraya, pula tamah edip kalemlerini satacak insanlar değildir.

Ardından aynı mecrada, benim de adımın geçtiği başka bir karalama yapıldı: “CHP’de fon kavgası büyüyor! Bağımsızlık maskeli muhalif gazetecilerin döviz vurgunu deşifre oldu!” Sözde fon alıyormuşuz. Üstelik bu paralar, MASAK denetiminden kaçmak için elden dağıtılıyormuş, döviz olarak alınıyormuş... Yalanın biri bin para…

Tam da burada başa dönmek gerekiyor: Kişi kendinden bilir işi…

Bu söz; kendi karakterine, düşüncelerine ve yaptıklarına göre hüküm veren, karşısındakinin de kendisi gibi düşündüğünü ve davrandığını sanan insanlar için söylenir. Sahipleri de bu yazıları yazanlar, sayfalarına basanlar ve bunları gerçekmiş gibi paylaşanlardır.

Elbette yargıya başvuracağız. Bağımsızlığı konusunda ciddi kuşkularımız olsa da yargı önünde hesap sormaya çalışacağız. Nitekim birçok meslektaşımız da bu asılsız iddiaları dava konusu yaptı. Gazeteci dostumuz Ünsal Ünlü ise kazanacağı tazminatla tatlı alıp Kuğulu Park’ta dağıtacağını açıkladı.

Peki, neden Gazeteciler Cemiyeti ve........

© Evrensel