6 Şubat depremzedelerine yardım etmek isteyen ama bunun için nereye başvuracağını bilemeyen kimi yurttaşların ünlü bir sanatçının yönettiği Ahbap’a yönelmesi, Haluk Levent’in arkasında ve üstünde bir devlet güvencesi olduğu imasından bağımsız değildir. Kolluk güçleri depremden üç gün sonra sahaya indiğinde yapılan ilk iş kazma kürek ya da çıplak elle yakınlarını enkazdan çıkarmaya çalışan, kızgın ve kırgın halkın protestolarına müdahale etmek olmuştu. Bütün bu gelişmeler göz önünde yaşanırken devlet kurumu olmayan ama devletin de faaliyetini tasvip ettiği anlaşılan Ahbap, yardımseverlerden gelen para ve malzeme akışını derleyen popüler figür haline geldi.

1999 Gölcük depremi sırasında siyasi partilerin, dernek ve meslek odalarının, yardımsever grupların afet durumunda devletin yapması gerekip de yapmadığı organizasyonları üstlenmesi 2023 şubat depremleri yaşandığında zaten pimi çekilmiş bir biçimde hafızada canlanmaya hazırdı. 1999’da bölgeye akan inisiyatifi sivil toplum girişkenliğine övgü vesilesi yapan ekabir medya gerçekte DB’nin ‘Devletin kamusal hizmetlerden el çekerek küçülmesi’, temel hizmetlerin bizzat halkın sırtına yıkılması gibi bir stratejik plana sadakat sunuyordu. Sermayenin başlıca örgütlerinden Dünya Bankası bu hizmetlerin artık sivil toplum tarafından üstlenilmesi gerektiğini şart koşuyordu. Ne için? Devletlerin eğitim, sağlık, kent ve bakım hizmetleri gibi alanlardan el çekmesi ve bunlara ayrılan bütçenin doğrudan doğruya sermayeyi güçlendirmeye harcanması için. Devletler bütün sosyal yüklerini üstlerinden atmalı, hizmetler ‘sivil topluma’ özelleştirilmeliydi. Deprem bölgesi........

© Evrensel