Her koşulda yakıcı ve vazgeçilmez olan birlik ihtiyacı her zaman hemen herkesin gündeminde ilk sıralarda yer almış ve hep vurgulana gelmiştir.

Konu politik mücadeleyse, hiç kimse birlik ve birleşme ihtiyacını görmezden gelememiş, birlik, hem de en geniş birlik, bu ihtiyaca uygun davranmasa bile her koşulda herkesin dilinde olmuştur. İttifaklar politikası izlemeyi gerekli görmeyen ve hatta ittifaklara karşı çıkan kerameti kendinden menkul en sekter örgüt ve kişilerin dahi kendi meşreplerine uygun birlik yaklaşım ve tutumları olmuştur. Ancak yine bir gerçektir ki her kişi ve politik örgütün birlik anlayışı “kendine göre” olagelmiştir ve politik “piyasa”da çok sayıda “birlik” ve ittifak tutumuna rastlanır.Kuşkusuz AKP ile MHP’nin bir “birlik” politikasıyla tutumu var. Boşuna “İç cephenin güçlendirilmesi” ihtiyacına vurgu yapmıyorlar. En yukarıdan, en sınıfsızlaştırılmış bir bakışla bile iç cephe güçlendirilecekse, bunun dışa, dışarıdan gelmesi olası saldırılara karşı “ulusal” bir temele oturması, ulusun birliğini esas alması olağan olandır. Ancak herkes bilmekte ve bu iki partinin sözcülerinin “İç cephenin güçlendirilmesi”nden söz ederken aynı zamanda başta kendileri için “yakın tehdit” gördükleri CHP olmak üzere muhalefeti en sert sözlerle suçlayarak dışlamaktadır ki, yaklaşım ve tutumlarının ulusal birliğin savunulmasıyla en küçük bir ilgisi yoktur. Ne denli “yerli ve milli”........

© Evrensel