13 Eylül Partisi
“İçinde bulunduğumuz 21. yüzyılın ilk çeyreği, uluslararası ilişkiler ve güvenlik alanında yüzyıl boyunca önemli değişimlere yol açacak parametrelerin gelişmekte olduğu bir evreyi de işaret etmektedir. Bulunduğumuz dönem, gelecekte birçok ulus-devlet ve milletin hızlı bir şekilde tarih maratonunu kaybetmeye başladığı süreci anlatacaktır. Bu devletler sadece gelişememekle ve dünya yönetiminde söz sahibi olanlar arasına dahil olamamakla kalmayacak; aynı zamanda birçoğu günümüz teknolojik devriminin ve küresel ekonominin rekabetine dayanamayıp ulusal egemenliklerini de büyük ölçüde yitireceklerdir.”
Bu sözler, Milli İstihbarat Teşkilatının (MİT) 80. kuruluş yıldönümü nedeniyle, dönemin MİT Müsteşarı Emre Taner’in yaptığı kısa ama çarpıcı açıklamada yer alıyordu. Tarihi 5 Ocak 2007’dir ve aynı yıl, “Cumhurbaşkanlığı krizi” olarak adlandırılan geniş spektrumlu siyasi çatışmanın seyri, Türkiye için de yüzyılın ilk çeyreğini tayin edecek şekilde ‘çözülme’ seyrine girecektir. Sözcüğün iki anlamıyla da çözülme. ‘Eşinin başı örtülü biri cumhurbaşkanı olabilir mi’ gibi son derece sembolik, ama çatışmanın esasını tek başına ifade etmekten uzak bir tartışma zemininde; “367 krizi”, “Cumhuriyet mitingleri”, “27 Nisan e-muhtırası”, 22 Temmuz’daki erken seçim ve bu seçimden AKP’nin zaferle çıkması, Abdullah Gül’ün (eşinin başı örtülü) cumhurbaşkanı seçilmesi ve 21 Ekim’de Cumhurbaşkanının bundan sonra halk oyuyla seçilmesi yönünde sonuçlanan anayasa referandumu gibi belirleyici olaylar, MİT Müsteşarının bu konuşmasından sonraki—deyim yerindeyse fırtına gibi geçen—10 ay içinde olup bitmiştir. AKP ve (giderek etkisi artıp sonunda bugünkü baskınlığına ulaşacak şekilde) Erdoğan, bu çatışmayı kazanmış ve elbette, MİT Müsteşarının konuşmasında da dile getirilen uluslararası çerçeve bu sonuçta belirleyici olmuştur. Bu, esasen sermaye ve devlet içinde cereyan eden, toplumsal sahnede ise “İslamcı AKP” ile “laik bürokrasi ve ordu” arasındaki bir kavgaymış gibi görünen fazdır.
Bugün kuruluşunun 25. yılını geride bırakan AKP, devlet içinde belirleyici kırılması 2007 yılındaki olaylar zinciriyle yaşanmış bir sermaye iktidarı mücadelesinin merkez karargâhı oldu. Biçim değiştirerek nihayetinde ülke tarihinde eşi görülmemiş bir tek adam rejimine dönüşen, dolayısıyla bir siyasi parti olarak AKP’nin bile önemini (yapısına da uygun şekilde) ‘‘Saray’ olarak adlandırılan politik merkeze devrettiği alt üst oluş, devlet içindeki güç paylaşımının sermaye sınıfı açısından yeniden dağıtıldığı bir sınıf ekonomik-politik çatışmanın sonucudur. AKP’nin İslamcılığı da başka........
