Aristoteles toplum/siyaset tarzlarını açık ve bozuk hali diye tanımlıyordu. Bozuk olanlar keyfi olanlardı. 1000 yıllık ticari burjuvazi ile başlayan, Endüstri Devrimi ile daha da derinleşen modern kapitalist/emperyalist yayılmacılık dönemi aydınlanma felsefesi ve hümanizm odaklı olarak içte sosyal devrimler dışta bağımsızlık hareketleri ile 1776’lardan 1945’lere kadar “yurttaşlık hakları” başta olmak üzere aynı zamanda bazı sosyal siyasal düzenlemelerin/ kuralların da inşa edilme dönemi oldu. Son 100 yıldır keyif olanına doğru evriliyoruz. Küresel düzeyde “despotik kapitokrasi”, ülkede “MÜTAMAŞERİK” (müteahhit, taşeron, tarikat, mafya, mahkeme, şeriatçı şerikliği) formu yaşanıyor.

Piyasanın düzenleyici olduğu liberal özgürlüklere dayalı burjuva demokratik devrimler çağı 1920lerde duraklamaya başlamıştı, 1990larda tümden tasfiye edildi

Liberal kapitalizm kişisel/şirketsel/sermayenin serbest dolaşımı/yarışması idi. Dolayısıyla bu dolaşımın/yarışmanın garanti edilmesi idi. Bu piyasa yasaları/ilkeleri olacaktı. Piyasa düzenlemeleri aynı zamanda seyahatten başlayarak bazı girişim ilke ve özgürlüklerini garanti ediyordu.

ABD’nin tek kutup haline gelmeye başladığı dönemden itibaren bu evre kapanmaya başlamıştı. 1945’lerden, daha da kesifleşerek 1970’lerden bu yana ABD ve İngiliz sermayesinin karar verici olduğu saf kapitalist yönetimler öne çıkıyor, aşama aşama tüm ilke ve sosyal düzenlemeler aşındırılıyor. 1980’lerde bunun adı artık postmodernizm, deregülasyon, yeni dünya düzeni diye adlandırılmaya başlandı. Artık delegalizasyon (hukuksuzlaştırma, yasasızlaştırma, kuralsızlaştırma) evresindeyiz.

ABD'de, dünyada, Türkiye’de yaşananların tanımı tarifi: Para peşindekilerin keyfi yönetimi despotik kapitalizm

Bugün küresel düzeyde BM ve ilgili yan kuruluşları, ulusal düzeyde ulusal kurumlar piyasa........

© Evrensel