Manifestolarını, dara çekildiklerinde, ilmikler boyunlarındayken ilan ettiler: “Yaşasın Marksizm-Leninizmin Yüce İdeolojisi”, “Yaşasın Türk ve Kürt Halklarının Bağımsızlık Mücadelesi”; “Yaşasın İşçiler ve Köylüler”, “Kahrolsun Emperyalizm”, “Kahrolsun Faşizm!”

İşçilerin, yoksul ve üretici köylülerin, gençliğin eylemlerinin içindeyken, siyasal oportünizmin, parlamentarist hayallerin ve revizyonizmin yol açtığı tahribata karşı büyük tepkiyle yöneldikleri mücadele biçiminin yenilgiyle sonuçlanması sürecinde haykırılan bu sloganlar devrimci sosyalist bir manifestonun köşe taşları niteliğindedir. Kurucusu oldukları örgütün sonraki süreçteki yönelişi bu şiarlar doğrultusunda olmuştur. Marksizm-Leninizmin teorik hazinesinin kavranması çabası, işçi sınıfı içinde devrimci sosyalist çalışmada yoğunlaşarak sınıfın Leninist partisini kurma, sömürülen ve ezilenlerin sermaye diktatörlüğünün baskı ve saldırılarına karşı mücadelesini geliştirme, Kürt ulusunun kendi kaderini tayin hakkını kayıtsız şartsız savunurken tüm uluslardan ve ulusal topluluklardan proletarya ve diğer emekçilerin aynı sınıf örgütlerinde birleşmesi için çaba gösterme; iş birlikçi gericiliğe, faşizme ve emperyalizme karşı mücadeleyi yükseltme şeklinde özetlenebilecek bir mücadele ve örgütlenme hattında yürünmüştür. 

Bu, onların ve insanlığın kapitalist sömürü ve burjuva barbarlığından kurtuluşu için mücadelede ölen tüm devrimcilerin anısına bağlılığın yanı sıra, amaçladıkları gerçek kurtuluş yolunda ilerlemenin de gereği sayılmıştır.

Onların adının baştan sona bir mücadele alanı olan hayatla birlikte devam ediyor olmasının ‘sırrı’, kendilerinden sonraki zamanlardaki ölümsüzlükleri, başkaldırılarının amacıyla dosdoğru bağlıdır. Ölüme meydan okuyuşlarında, sömürüsüz yeni bir dünya ve toplumun eninde-sonunda gerçekleşeceğine; sömürülen ve ezilenlerin özgür ve........

© Evrensel