Türk Devletleri Teşkilatı, giderek ete kemiğe bürünüyor. Turan’a giden kervan, ağır fakat emin adımlarla ilerliyor.

Ankara’daki Liderler Zirvesi akabinde yayınlanan 163 maddelik kapsamlı sonuç bildirisi, kısa ve orta vadede hayata geçirilmesi gerekenleri net bir şekilde ortaya koydu.

Yeniden şekillenen dünya, Türk Milleti’nin önüne, binlerce yılda bir kez çıkabilecek bir fırsat getirdi.

Türk ülkeleri, birlik ve bütünlük ruhunu bir gergef gibi işliyor. Türkiye, Türk Devlet devamlılığının taşıyıcısı ve büyük varisi olarak, elbette buna öncülük etmek durumundadır. Fakat Turan yolunun taşlarını döşeyen her bir Türk ülkesi, bu yolda aynı hizada yürümektedir.

Sanmayalım ki, bu yol kolay aşılacak. Bu yol taşlıdır, dikenlidir. Her adımda taşlara takılıp tökezlemek var. Basılan her noktada sayısız dikenler bulunuyor.

Rakipler var. Hasımlar var. Düşmanlar var. Dahi, kişisel iktidarını milletin varlığından ve dirliğinden üstün tutanlar olacak.

Atalarımız, “Sü uyur, düşman uyumaz.” demiş. Elbette içtiğimiz ‘su’yun uyumasından söz etmiyoruz. ‘Asker’ manasındaki ‘sü’den bahsediyoruz.

Düşman, cepheden aleni gelse, gam yok. Biz binlerce yıldır elimizdeki kılıcı bırakmaya hiç fırsat bulamadık. Fakat düşman mert değil. Düşman namert. Düşman hilebaz. Düşman fitnebaz.

Namertçe fitneler yeni de değil. Bilinen 5 bin yıllık tarihimizde yüzlerce örneğini bulmak mümkün.

Bazen Çin’den geldi, bazen Hint’ten, Yemen’den…

Turan’ın önüne İran çıkarıldı. Dirlik ve düzen içinde yaşaması gereken kardeşler, komşular kapıştırıldı.

Bir zaman Hasan Sabbah oldu. Yeri geldi........

© Eurovizyon