Londra'nın eski sokaklarından birinde, hiçbir haritada işaretlenmemiş bir bina vardır.

İlk bakışta onu diğer binalardan ayıran hiçbir şey yoktur.

Yine de önünden geçenler, açıklayamadıkları bir tuhaflık hissederler.

Turistler önünden geçer. Yerel halk yanından alışkanlıkla geçip gider. Kuryeler adresini bulamaz. Ama garip bir şekilde, ona ihtiyacı olanlar er ya da geç kapısına ulaşır.

Bina gösterişli değildir. Ne sütunları vardır ne de altın harfli tabelaları.

Kapının üzerindeki küçük pirinç levhada yalnızca şu yazmaktadır:

Kaybolan Şeyler Bakanlığı

Binanın o azametli kapısından adımınızı attığınız an, zamanın ve mekânın kurallarının tamamen altüst olduğunu hissedersiniz. Kaybolan şeyler o kadar can yakar ki ilk nefesinizde boğazınızda bir şeyler düğümlenir.

Bu kapıdan içeri giren insanlar, üzerlerine çöken bu tuhaf atmosferle genellikle yanlış yere geldiklerini düşünürler. Çünkü içeride kayıp telefonlar, unutulmuş şemsiyeler ya da gece yarısı yanlış otobüste bırakılmış tozlu çantalar aranmaz. Bakanlığın görevi çok daha kadim ve zor bir iştir; burada, insanların yaşarken fark etmeden ruhlarından düşürüp kaybettikleri şeyler saklanır: Merak, sessizlik, hayret etme yeteneği, masallara inanma cesareti ve bir başkasını gerçekten dinleyebilme becerisi…

Koridorlar boyunca uzanan........

© Eurovizyon