Yapay zekâ hayatımıza girdiğinden beri onunla ne yaptığımızı anlatan sayısız video izliyoruz. Tarif soranlar, alışverişte ürün seçtirenler, seyahat planlatanlar, sohbet edenler... Teknolojinin gündelik hayatımıza ne kadar hızlı yerleştiğini görmek artık şaşırtıcı değil.

Ama son zamanlarda bazı videolarda başka bir şey dikkatimi çekiyor. Yapay zekâya ne yaptırıldığından çok, ona nasıl davranıldığını gözlemliyorum.

Geçenlerde bir videoda izledim. Adamın biri markette ChatGPT'yi açıp reyondaki kavunları gösteriyor ve en güzelini seçmesini istiyor. Asistan bir kavun seçiyor. Adam da şakayla karışık, “Güzel çıkmazsa bozuşuruz,” diyor. Eve gidiyor, kavunu kesiyor ve kavun gerçekten güzel çıkıyor. Asistanı açıp “Hadi yine iyisin kavun güzel çıktı yoksa bozuşacaktık,” demeyi ihmal etmiyor.

Diğerlerine göre bir tık daha sıradan bir video. Üzerinde durulmayabilir.

Fakat başka bir videoda gördüğüm şey bana hiç de sıradan gelmedi.

Bir adam yemek yaparken sesli asistana bir sosun tarifini verdiriyor ve özellikle neşeli konuşmasını istiyor. Asistan bunu yapıyor. Adam daha fazla neşelenmesini söylüyor. Asistan yine uyum sağlıyor. Sonra işi bir adım daha ileri götürüp ondan dansöz gibi kıvırarak konuşma yapmasını istiyor.

Asistan gülmeye devam ediyor. Adamın dediğini yapıyor. İşte orada durdum.

Son yıllarda insanın fıtratının nasıl çürüdüğüne, edebini nasıl ayaklar altına aldığına dair yazılar kaleme alıyorum. Hem kendi ırkına hem hayvana, doğaya…önüne gelen canlı cansız her şeye karşı edepsizce bir dengesizlik içinde insanoğlu. Şimdi de teknoloji!

Çünkü mesele artık yapay zekânın ne yapabildiği değil. Mesele insanın, karşısında........

© Eurovizyon