Azımsanamayacak kadar insan denizi sevdiğini söyler. Maviye bakarken huzur bulduklarını, kıyıda yürürken arındıklarını anlatırlar. Fakat sevdikleri şeyin kalbine nasıl bir ağırlık gömdüklerini konuşmazlar.

Plastik şişeler, poşetler, mikro parçacıklar, kimyasal tortular…

Deniz hepsini sakladı.

Ta ki artık içine atmamasını öğrendiği güne kadar.

Bugün mikroplastikler yalnızca deniz canlılarının değil, insan bedeninin de parçası. Balıkların midesinden çıkan plastik atık bir çevre haberi değil; bir gıda gerçeği. “Atık” dediğimiz şey dışarıda kalmadı. Döngünün içine yerleşti; soframıza, kanımıza, gündelik hayatımıza karıştı.

Mesele yalnızca bireysel tüketim de değil aslında.........

© Eurovizyon