Değerli okurlarım merhaba,

Yaz tatili dolayısıyla Türkiye’deyiz. Yazılarımızı buradan esinlenip yazıp sizlere ulaştırmaya çalışacağım. 20 Ağustos 2026 tarihinde Hürriyet gazetesinin ikinci sayfasında Fulya Soybaş’tan “Tek suçlu Çocuklar mı? Ya silahı veren aileler.”başlıklı yazısı beni bir eğitimci olarak çok etkiledi. Çünkü bu yazıda Fulya Soybaş şöyle diyor:

Bir ay önce, ikizi ve bir arkadaşıyla misafir gittikleri evin havuzunda oynuyordu.

Şehrin göbeğinde, bir sitenin içinde.

Mermi akciğerini parçaladı. 16 gün yoğun bakımda kaldı.

Önceki gün o mermi, yaklaşık 3 saat süren riskli bir ameliyatla çıkarıldı.

Doktoru, “Bir milim sağa, sola ya da ileri gitse ana damarlara veya kalbe girebilirdi” dedi.

Neyse ki ameliyat başarılı geçti. Karan’ın sağlık durumu iyi.

Peki, kim yaptı bunu ona?

17 yaşında bir “çocuk”.

Yani karşımızda yine silahla yolu kesişmiş bir “çocuk” var.

Dolayısıyla şu sorunun cevabı acilen bulunmalı: “Çocuklarımıza ne oluyor?”

Evet, çocuklarımıza ne oluyor?

Neden çocuklarımızın ellerinde kitap yerine silah bulunuyor? Neden?

Evet ben de Fulya Soybaş’ın bu tesbitlerine aynen katılıyorum. Çocuklarımızın elinde silahın ne işi var? Onların elinde silah yerine kitap olması gerekmez mi?

Kaldı ki çocuk anne ve babanın elinde bir emanettir. Anne ve........

© Eurovizyon