Geçtiğimiz gün Adalar’da, Porsuk’un kıyısında şöyle bir yürüyüşe çıktım. Bahar güneşi Eskişehir’in üzerine yeni yeni düşerken, kafelerin hınca hınç dolu olduğunu gördüm. Şehrimizin o meşhur genç enerjisi her zamanki gibi sokaktaydı. Ancak bir şey dikkatimi çekti; dört kişilik bir masada oturan gençlerin dördünün de kafası eğik, gözleri ellerindeki o küçük cam ekranlara hapsolmuştu. Yan yanalar ama birbirlerinden kilometrelerce uzaktalar. "Dijital Obezite" her yeri sarmaya başladı. Tıpkı fast-food gibi; tükettikçe şişiren ama beslemeyen, anlık hazlar verip uzun vadede ruhu hantallaştıran bir bilgi ve görsel bombardımanı.

Sosyalleşirken yalnızlaşmak

Eskişehir, Türkiye’nin en sosyal şehirlerinden biriydi, öğrenci şehri olması ve o canlı sokakları... Fakat bugün gelinen noktada "sosyalleşmek", bir kafede aynı Wi-Fi ağına bağlanıp farklı dünyalara dalmak haline gelmiş durumda. Gençler bir aradayken bile........

© Eskişehir Anadolu