Yıllar boyu çalışarak emek veren, alın teri döken emekli hayatının geri kalanında huzurlu bir yaşamı umut ediyor. Çocukluğumda ve bir 10 yıl öncesine kadar emekliliği; yaşlılığın keyifle çıkarılacağı, çalışma hayatı boyunca yapmak isteyip de yapamadığı ve birçok anı kaçırdığı, geçmiş günlere inat ailesiyle birlikte daha çok zaman geçirmek isteyeceği, hayatını sağlıkla ve mutlu bir şekilde geçireceği güzel anılarını yaşayacağı bir dönem olarak hatırlardık.

Emekli; 23 bin 552 lira maaşıyla hayatın ağır yükünü taşımak zorunda bırakılıyor. 2026 yılı emekli için, kiraya bile yetmeyen maaşıyla mutfak masrafı, torunlarına harçlık verememek, yılda iki kez verilen 4000 liralık bayram ikramiyesinin şeker, baklava parasına dahi yetmediği zor günler demek.

Ucuza sebze bulurum umuduyla akşam pazarını bekleyen bir çayı, kahveyi bile içmeyi düşünürken hesap eden ve parklarda oturan, evinden çıkamayan emekli ne yazık ki ağır bir yaşam mücadelesi ile karşı karşıya bırakılıyor.

Emekli insanca bir yaşam talep ediyor

Kendini örselenmiş, değersizleştirilmiş hissediyor. “Emeklimizi enflasyona ezdirmeyiz” hep umut veren sözlerle ama hayat pahalılığı ile her gün ezdirilen, yıllarca çalışıp prim ödemiş, ömrünün geri kalanında tek isteği insanca yaşamak gayesi olan emekli vatandaş, neden bir yük olarak görülüyor?

Her hafta akşam pazarını bekleyip giden emeklileri izliyorum ve birkaç poşet sebzeyi alıp istediği birçok meyve ve yeşilliği de hatta “yiğit muhtaç olmuş kuru soğana” misali, yemeklerin vazgeçilmezi ana besin kaynağı kuru soğanı alamadan evine dönüyor.

Emekliye zam mutfaktaki enflasyonla eriyor

Ne acı bir tablo. Bu tabloyu da pazarda dolaşırken tanık olduğum kadının sözleriyle aktarayım; emekli kadın mahcubiyetle pazarcıya şöyle seslendi:  “ Evladım cebimde 20 lira kaldı ama soğanı da almam gerekiyor. Bana biraz indirim yapsan da hiç değilse birkaç yemeklik soğan versen olur mu” dedi. Yaşlı teyzenin gözyaşını, hüzünlü ve kaygı dolu bakışlarını görmek, bir insan ve bu ülkenin yetişmiş bir bireyi olarak içimizi acıtıyor…

Yaşlı kadın dönüp sözlerine şöyle devam etti : “Yıllarca prim ödedim, başımı sokacak bir evim olsun diye çalıştım şimdi kimsem yok bir başıma evde yalnız yaşıyorum bir sürü sağlık sorunlarım da........

© Ekonomim