TÜİK’in ölçümlerine göre, Türkiye’de mutlu olan yüzde 53’lük bir kesim var.

Tartışmalara neden olan bir TÜİK verisi daha! “Hissedilen enflasyon olgusunu” yıllardır tartışsak da resmi veri, resmi veridir. İçeriği, hesaplaması ya da örneklemi tartışılabilir ama nihayetinde verisi baz alacaksak, verideki değişimleri karşılaştırmak daha iyidir.

Gerçekten toplumun yarısından fazlası mutlu mudur bilinmez ancak mutluluğun detaylarına yorum yapılabilir.

“Yaşam memnuniyeti” başlıklı araştırmanın detaylarına bakıldığında, içerikteki sosyolojik ve psikolojik yani toplumsal ve bireysel değişimleri okuyabilmek daha ilgi çekici oluyor.

Mesela “mutluluk kaynağınız kimler?” diye sorulduğunu tahmin ettiğim sorunun cevabına "tüm ailem" diyenlerin oranı 2004 yılında yüzde 68,2 olmuş. Bu oran dalgalı bir seyir izlese de 2018’de bu yüzde 74’ün üzerinde iki yıl kalmış. 2021 ve 2022’deyse 67,6’ya düşmüş. Ailesinden memnun olanların en düşük olduğu 2021-2022 yıllarında çocuklarından mutlu olanların da zirve dönemleri olmuş. Bunları anlatıyorum aşağıda da grafiği var.

Peki, en büyük değişim nerede olmuş? Eş ve kişinin kendisi!

2000’lerin başında veri toplanmaya başladığında, insanlar yaklaşık yüzde 9 oranında eşlerinden dolayı mutluymuş. 2018’den bu yana bu oran yüzde 4’ün altında kalıyor (2021’de 4,1 olmuş ancak ortalama 3,7).

Kendiyle mutlu olanlarda da değişim dikkat çekiyor. 2017’den bu yana kendi kendine mutluluğu bulanlarda bir farkındalık artışı olmuş ve 2004’te yüzde 2, 2004-2016 ortalaması yüzde 2,1 olan bu mutluluk kaynağı, 2017-2025 döneminde yüzde 4,2’ye çıkarak tam iki katına yükseliyor.

Mutluluk kaynağı olan kişiler kadar ilginç bir değişim de........

© Ekonomim