Hiç bir konuda sakin, uzlaşıya açık dolayısıyla karşındakini dinlemeye yatkın, bırakın politik olarak insan olarak çözümün parçası olmaya istekli bir tutum içinde değiliz.

Sırayla bir kaç örnek vererek ne demeye çalıştığımı anlatmayı deneyeyim…

Geçen ay tv’lerde, sosyal medyada bir anket tartışıldı. ASAL’ın anketinde soru şu, “Ekonomik sorunları/Türkiye’nin mevcut sorunlarını kim (hangi siyasi parti) çözer?”

Yanıtlar manidar…

Ankete katılanların yüzde 34,7’si “hiçbiri” demiş. Yüzde 26’sı “Ak Parti”, yüzde 17,5’i ise “CHP” yanıtını vermiş.

Yani, yine anketlere göre ortalama oy oranı yüzde 34’lerde çıkan CHP’ye oy vereceğini belirten seçmenin yarısı memleketin sorunlarını çözeceğine inanmıyor. AK Parti için de durum benzer.

Politik bir temeli olmayan kutuplaştırma siyasetinin ortaya çıkardığı tablo bu…

Bu anketin tartışmaları bitmeden, İzmir Büyükşehir Belediyesi’ndeki toplu sözleşme görüşmeleri gündeme oturdu. Sonunda grev kararı alan sendika, çöpleri elleriyle toplamaya çalışan belediye başkanı fotoğrafı çıktı ortaya… Sendika DİSK’e bağlı Genel-İş, belediye başkanlığı CHP’de…

Derken bir başka anketin ön bilgileri dolaşmaya başladı ortalarda… Bu ankete göre Suriye’deki gelişmeler ve PKK’nın kendini feshetmesi iktidar partisini yüzde 35’lere çıkarmış. “Kimi cumhurbaşkanı olarak görmek istersiniz” sorusunun yanıtlarında ise Dışişleri Bakanı Hakan Fidan uzak ara önde görünüyormuş…

Dönelim bir başka başlığa…

Malum Türkiye’de siyaset uzun süre yolsuzluk ile mücadeleyi vadederek yol aldı. Özellikle ANAP iktidarından DYP-SHP koalisyonuna geçerken gündemin en........

© Ekonomim