Almanya’nın Ankara Büyükelçiliği Gıda ve Tarım Müsteşarı Philipp Raschke ile sohbet ederken, Türkiye gibi bir tarım ülkesinde tarım yazan çok az gazeteci olduğunu belirttikten sonra “Türkiye tarımını sizden takip ediyorum” dediğinde, Nezih Demirkent’in uzak görüşlülüğünü, vizyonunu bir kez daha takdir ettim.

Bugün 11 Şubat, tarım yazarı olmamı sağlayan Nezih Demirkent’i sonsuzluğa uğurlamamızın üzerinden tam 25 yıl geçti. O’nu kaybedeli çeyrek asır oldu. Ama hiçbir zaman unutulmadı, unutulmayacak.

Defalarca yazmama, anlatmama rağmen yıllardır gittiğim her yerde benzer sorularla karşılaşıyorum.

- “Tarıma olan ilginiz nereden geliyor?”

- “Tarım yazarlığına nasıl başladınız?”

- “Hangi ziraat fakültesinden mezunsunuz?”

Bu sorulara bıkmadan, usanmadan ve gurur duyarak yanıt veriyorum. Çünkü her seferinde Nezih Demirkent’i saygıyla ve minnetle anmama vesile oluyor. Ustam Sadullah Usumi’yi hatırlatıyor. Tarımın ve tarım yazarlığının önemini anlatma imkanım oluyor.

Geçtiğimiz hafta Almanya’nın Ankara Büyükelçiliği Gıda ve Tarım Müsteşarı Philipp Raschke ile sohbet ederken, Türkiye gibi bir tarım ülkesinde tarım yazan çok az gazeteci olduğunu belirttikten sonra “Türkiye tarımını sizden takip ediyorum” dediğinde, Nezih Demirkent’in uzak görüşlülüğünü, vizyonunu bir kez daha takdir ettim.

Yukarıdaki soruların yanıtını bilmeyenler için tekrar hatırlatayım. Öncelikle, ziraat fakültesi veya tarımla ilgili bir bölümden mezun değilim. Ege Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu (bugünkü adıyla İletişim Fakültesi) Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Bölümü’nden 1987 yılında mezun oldum.

Genco Erkal ile röportaj

Öğrencilik yıllarımda İzmir’de Şair Hüseyin Yurttaş’ın yayınladığı Dönemeç dergisine haber, söyleşi yaparak amatör gazeteciliğe başladım. Yayınlanmış ilk röportajım Genco Erkal ile yapmıştım. Böyle bir başlangıç benim için her daim gurur verici oldu.

Üniversite 3.sınıfta iken, o dönem Anka Haber Ajansı’nın İzmir Temsilcisi Tülay Cengiz’in yanında stajyer olarak çalışmaya başladım. Erdal İnönü’nün ara seçimde İzmir’den milletvekili adayı olduğu seçim kampanyasını Anka adına izledim.

Bu iki örnek şundan önemli; kültür sanat veya siyaset alanında çalışabilirdim. Ama ekonomiye, tarım yazarlığına yönelmem Nezih Demirkent sayesinde oldu.

Ödül olarak ilk yurtdışı gezisi, Paris

Ege Üniverstesi’nden mezun olduktan sonra Dünya gazetesi İzmir bürosunda ekonomi muhabiri olarak çalışmaya başladım. Yazdığım haberler gazetenin kurucusu Nezih Demirkent’in dikkatini çekti. Haberlerim üst üste manşet olunca ödül olarak beni Paris’e gönderdi. Bir şirketin bayiler toplantısıydı. İstanbul’dan gazeteciler davet edilmiş, Nezih Bey benim katılmamı istemişti. İzmir’den geziye katılan tek gazeteciydim. Nezih Bey sayesinde ilk kez yurtdışına çıktım.

Sonra İstanbul’da Dünya gazetesinin merkezinde çalışmamı istedi. O güne kadar İstanbul’a hiç gitmemiştim. İzmir’e de üniversiteyi kazanınca gelmiş, çok sevmiştim. İstanbul’dan korktuğum için, İzmir’i de çok sevdiğimden açıkçası gitmek istemedim.

Nezih Bey, birkaç kez İstanbul konusunu gündeme getirdi. Ben her defasında bir bahane bularak gitmedim. Henüz askere gitmemiştim. Asker dönüşü olabilir dedim. Asker dönüşü İstanbul’a gidip gazetenin o zamanki merkezi olan Cağaloğlu’nda Nezih Bey ile konuştum. Aklım, gönlüm İzmir’deydi.

İzmir’e döndüm muhabirliğe devam ettim. Bir süre sonra Nezih Bey’in isteği ile İzmir bürosunun haber müdürü olarak çalışmayı sürdürdüm.

Tarım yazmamı 30 yıl önce istedi

Temmuz 1996’da Nezih........

© Ekonomim