Bu önemsiz sabah,

Şarkı söyleyerek geçiyor bir şey,

Coğrafi burunların kıvrıldığı yerde

Ve ılık Adriyatik’in dalgalandığı,

Mavisiyle ve güneşiyle çalkalandığı,

Dünyanın ve onun ışıltılı yamaçlarının kıyısında.

Gün çınlıyor yüksek göklerde,

Ağustos böcekleriyle saf ve sakinleşen

Bir nabız gibi çiftliklerden yükselen dumana,

Bitkin toprakta sönen,

Bir yumruk gibi açılıp giden.

Ağaçlar buğulanıyor, serinlik yayılıyor ve taşarak

Geriye doğru açıyor kuşların tüylerini ve silkeliyor

Pencerelerden halıları, çiğ........

© Ek Dergi