kapı aralık. imkansızı gördüm içeride

o dalgın acı çeken çocuk, duruyordu

sessizce. böyle değil midir dilsiz yaşamak

tam bir savruluş içinde rüzgârla koşarak

gözlerimizle işaret koyduğumuz yerde bıkkınlık

darmadağınıklık güvendiğimiz ağaçlar arasında

her gece ağaçlar konuşuyor duyuyorum

bülbül bulamaz ki eşini........

© Ek Dergi