11 Temmuz… Takvim yapraklarında sıradan bir gün gibi duruyor. Oysa bu tarih, insanlığın vicdanına kazınmış en büyük utançlardan birinin yıldönümüdür. Şimdiye kadar bu konuyla ilgili hiçbir şey yazmamıştım; çünkü bu sene Srebrenitsa'yı ziyaret etme imkanım oldu. Keşke böyle bir soykırım olmasaydı da ismini hiç duymasaydık. Yaşanmış ve yaşanmaya devam eden çok büyük acının içinde bulduk kendimizi. Hâlâ etkisinden kurtulamıyorum.

Temmuz 1995'te, Avrupa'nın göbeğinde, Birleşmiş Milletler tarafından "güvenli bölge" ilan edilen Srebrenitsa'da 8 binden fazla Boşnak erkek ve erkek çocuğu sistematik biçimde katledildi. Suçları neydi? Boşnak olmaları, Müslüman olmaları ve kendilerini koruyacaklarına inandıkları dünyanın vicdanına güvenmeleri...Dünyanın gözleri önünde bir halkın erkekleri kamyonlara dolduruldu, ormanlarda, depolarda, tarlalarda kurşuna dizildi. Arkalarında eşlerini, annelerini ve çocuklarını bıraktılar. O gün sadece insanlar öldürülmedi; insanlığın onuru da kurşuna dizildi.Srebrenitsa, Hollandalı Birleşmiş........

© Eğitim Ajansı