Επιστρέφαμε στην Αθήνα από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στο αυτοκίνητο δεν μιλούσε κανείς. Οδηγούσε ο Κυριάκος Σφέτσας και δίπλα του καθόταν η Σοφία, η μέλλουσα γυναίκα του. Εγώ, από το πίσω κάθισμα, προσπαθούσα να τον παρηγορήσω. «Καλά, τι περίμενες; Να βραβευτεί μουσική τζαζ για ελληνικό φιλμ νουάρ;». Μιλάμε για το έτος 1986.

Κι όμως θυμάμαι πόσο πολύ πίστευα στη μουσική αυτή, που η έγγραφή της στο στούντιο υπήρξε για μένα μια μοναδική εμπειρία. Συνήθως όταν πρόκειται να γραφτεί πρωτότυπη μουσική για μια ταινία, υπάρχουν για τον σκηνοθέτη δύο βασικές επιλογές: ή γράφονται κάποια μουσικά θέματα πριν από το γύρισμα (ή και κατά........

© EFSYN