Μοιράσου στο facebook

Μοιράσου στο linkedin

Μοιράσου στο whatsapp

Με νέα σχέδια επί χάρτου, αυτή τη φορά με ορίζοντα ώς το 2030, επιχειρεί η κυβέρνηση να καλύψει το κενό εθνικής στρατηγικής για τη βιομηχανία και τη χρόνια αδυναμία της να αντιμετωπίσει βασικά διαρθρωτικά προβλήματα, όπως το ενεργειακό κόστος.

Το «νέο» σχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση δεν είναι στην πραγματικότητα νέο. Το 2022 παρουσίασε την πρώτη Εθνική Στρατηγική Βιομηχανίας με 43 παρεμβάσεις και δεσμεύσεις: μεταξύ άλλων, συμμετοχή της βιομηχανίας στο 13% του ΑΕΠ εντός πενταετίας, βιομηχανικές εξαγωγές στο 15% του ΑΕΠ και απασχόληση στο 12% έως το 2027. Τώρα, οι στόχοι αυτοί έχουν ξεχαστεί και ουδεμία αναφορά γίνεται στην πρόοδο για την επίτευξή τους.

Οι πρόσφατες εξαγγελίες Θεοδωρικάκου, αν και περιλαμβάνουν υποσχέσεις για επενδύσεις 700 εκατ. ευρώ για την αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους μέχρι το τέλος της δεκαετίας, αντιμετωπίζονται με έντονο σκεπτικισμό. Παράλληλα, ο επιχειρηματικός κόσμος βλέπει άλλη μια φορά να ανακυκλώνονται γενικόλογες δεσμεύσεις για «έξυπνη μεταποίηση» και «πράσινη μετάβαση», καθώς και διακηρύξεις για νέα βιομηχανικά πάρκα, χωρίς ωστόσο να δίνονται άμεσες λύσεις στις τρέχουσες, πιεστικές ανάγκες της αγοράς.

Η σκληρή πραγματικότητα, πέρα από τα φιλόδοξα σχέδια επί χάρτου, είναι ότι, την ώρα που σε άλλες χώρες της ευρωζώνης η........

© EFSYN - Ελληνική οικονομία