Μοιράσου στο facebook

Μοιράσου στο linkedin

Μοιράσου στο whatsapp

Ο Λουκίνο Βισκόντι, το όνομά του οποίου έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα, είχε την τύχη να βρεθεί στην ακμή του όταν η Ιταλία ήταν μία κινηματογραφική υπερδύναμη, επηρεάζοντας κορυφαίους σκηνοθέτες σε όλο τον κόσμο και δημιουργώντας καλλιτεχνικά ρεύματα και κινήματα. Και ταυτόχρονα η Ιταλία είχε την τύχη να περηφανεύεται, για τον μέγα σκηνοθέτη και καλλιτέχνη, με το κάπα κεφαλαίο, αλλά και για τα μεγαλόπνοα έργα του, στον κινηματογράφο, το θέατρο και την όπερα.

Κληροδοτώντας το παγκόσμιο σινεμά με μία σπάνια φιλμογραφία, που ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί σημείο αναφοράς στην 7η Τέχνη και να υιοθετείται από σύγχρονους και μεταγενέστερους σπουδαίους δημιουργούς, ο Βισκόντι, δεν ήταν απλώς ένας από τους αναμορφωτές του ιταλικού μεταπολεμικού σινεμά, εκ των θεμελιωτών του νεορεαλισμού, μαζί με Βιτόριο Ντε Σίκα και Ρομπέρτο Ροσελίνι και μια αυθεντία στην όπερα, αλλά και ένα τεράστιο ανάστημα, μία σπουδαία και σίγουρα αντιφατική προσωπικότητα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίος ο χαρακτηρισμός «Κόκκινος Βαρώνος», καθώς παρότι γαλαζοαίματος, ήταν μαχητικός ιδεολόγος, αντιστασιακός μαχητής εναντίον των φασιστών.

Το σινεμά του, μπορεί να χωριστεί σε δυο εποχές: Αρχικά, του νεορεαλισμού, με την αποτύπωση της ζωής των φτωχών ανθρώπων, τις αγωνίες τους και τα βάσανά τους, χρησιμοποιώντας πολλές φορές ερασιτέχνες ηθοποιούς και στη συνέχεια, του οπερατικού σινεμά, όπου η εικαστική αρτιότητα, έδενε, με τη λογοτεχνία, τη μουσική, τη ζωγραφική, την αρχιτεκτονική, αλλά και στοχαστικές αξίες γύρω από τη ματαιότητα της ζωής και τον θάνατο. Μερικές μόνο από τις αξεπέραστες ταινίες του ήταν: «Ο Γατόπαρδος», «Senso», «Διαβολικοί Εραστές», «Μπελίσιμα», «Η Γη Τρέμει», «Θάνατος στη Βενετία» και «Η Γοητεία της Αμαρτίας».

Ο Λουκίνο Βισκόντι, που γεννήθηκε πριν από 120 χρόνια (2 Νοεμβρίου του 1906), εκτός από το κεφαλαιώδες έργο του, είχε και μια συναρπαστική ζωή, αποτέλεσμα των αντιφάσεων του έντονου χαρακτήρα του. Γαλαζοαίματος, γόνος μίας παλαιότατης και της πιο πλούσιας οικογένειας του Μιλάνου, αλλά και ένθερμος κομμουνιστής, γνωστός ομοφυλόφιλος και λάτρης των γυναικών, αριστοκράτης της ιταλικής όπερας και των Γερμανών λογοτεχνών και νεορεαλιστής, οραματιστής, στα όρια της μεγαλομανίας και ταπεινός δίπλα στον απλό λαό. Το κυριότερο, όμως, προικισμένος με απεριόριστο ταλέντο, που το πρόσφερε απλόχερα στις τέχνες, στον ιταλικό λαό και στην παγκόσμια κοινότητα.

Vapors of Morphine: «Η εναλλακτική μουσική του σήμερα συμβαίνει κάπου όπου δεν προσελκύει την προσοχή»

Παρουσιάζεται στο Gustav Cafe το βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη «Μπέρτολτ Μπρεχτ: Ο θεατής ως παραγωγός»

Η βαριά καταγωγή και ο Δάντης

Ο Λουκίνο Βισκόντι, ήταν ένα από τα επτά παιδιά του Τζουζέπε Βισκόντι ντι Μοντρόνε, Δούκα του Γκρατσιάνο Βισκοντι του Λονάτε Ποτσόλο και της Κάρλα, μίας πάμπλουτης κληρονόμου. Ο οίκος των Βισκόντι είχε συνεχή παρουσία στη ζωή της βόρειας Ιταλίας........

© EFSYN - Ελληνική οικονομία