menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Hasan Kantarcı ile Mehmet Ali Başaran Söyleşti

14 0
04.11.2026

Canlı Yayın Tekrarları

Popüler Kültür Tiyatro Sinema Müzik

Hasan Kantarcı ile Mehmet Ali Başaran Söyleşti

MB Mehmet Ali Başaran · 4 Kasım 2026 • 6 Dakika 6 Saniye · 0 yorum

Kimimiz rastlaşmaları kayda değmez tesadüfler olarak görürken kimimiz bir irade, plan ve hikmet dâhilinde gerçekleşen tevafuklar olarak algılarız. Bu durum, hayata bakışımıza ve inançlarımızın tonuna göre değişir.

Ben insanların yollarının bir yerlerde bir süreliğine de olsa kesişmesinde gizli-açık bir anlam olduğuna inanmaya meyyalim. Bu, içinde türlü ihtimaller barındıran bir imtihan olarak da okunabilir.

Yazar Hasan Kantarcı ile aynı oturumda konuşmacı olduğumuz bir edebiyat programında tanıştık. Kitapları içinden ilk olarak “Babamın Veresiye Defteri” ilgimi çekti. Heyamola Yayınları’nın şehir, tarih ve hatıralarla işlenmiş özgün bir seri hâlinde yayımladığı kitaplardan üç tanesini daha okumuş ve pek beğenmiştim. Serinin tamamını okumaya niyetlenmişsem de, bilirsiniz, okurların gönlünü çalan, onları yoldan çıkaran pek çok cezbedici kitap bir bahaneyle araya girer ve planları sekteye uğratır. Kantarcı’nın Moloz semtini anlattığı kitabı bu okuma listesine geri dönmem için iyi bir vesile oldu. Öte yandan onun Geride Kalanlar adlı kitapta toplanmış öykülerini okudum ve karşımda özenli bir edebiyat emekçisi gördüm.

Her kitabıyla farklı bir patikadan yürüyen yazarı daha yakından tanımak için kendisiyle yaptığımız röportajla sizi baş başa bırakıyorum.

Hayatınıza dışarıdan bakıldığında, kendi seyrinde akıp giden ortalama bir yaşantıdan farklı olarak, köklü değişim ve dönüşümler, keskin virajlar görülüyor. İlk kitabınız Babamın Veresiye Defteri’ne (2011) gelene dek nasıl bir hayatınız oldu?

Bu değişime, dönüşüme aslında her insanın ihtiyacı vardır. O ihtiyaç yaşama yönelik tutumumuzdaki temel değişim olmalıdır. Yaşamdan ne beklediğimizin gerçekten önemli olmadığını, asıl önemli olanın yaşamın bizden ne beklediğini kavramaktır. Elbette bu genel geçer kural değildir, ama benim için böyle. Sözünü ettiğiniz 2011’e kadar yaşadığım kırk altı yılın yaklaşık son yirmi beş yılı yaşamın benden ne beklediğini sorgulamakla geçti. Bu sancılı bir süreçti. Kendimce bazı bulgulara ulaştım ve bu bulgular doğrultusunda yaşamaya yöneldim.

Kendimi yaşam tarafından her an sorgulanan biri olarak görüyorum. Karşılaştığım sorunları aşmamda bunun bana katkısı oldu. Elbette sorunlar yaşayacağız. Sorunsuz hayat otobanda seyir keyfi yaşamaksızın yol almaya benzer. Keskin dönemeçler, inişli yokuşlu güzergâhlar çevreye duyarlı sürüş gerektirir. Benzer biçimde yaşama duyarlılıkla bakan ve düşünen insanın hayatı elbette tekdüze olamazdı. Doğuyorsun, eğitim alıyorsun. Evleniyorsun, iş hayatına atılıyorsun. Sonra da emekli oluyorsun. Tabii bu arada yiyip içiyor, televizyon karşısında zaman tüketiyorsun. Kimileri için yaşamak bunlardan ibaret. Yermiyorum, ama bunlar beni kesmedi.

Okur olmak ve yazar olmak… Bu iki oluş hâlinin anlamını, hayatınızdaki yerini merak ediyorum. Yazmak hayatınıza nasıl girdi, nasıl yazar oldunuz?

‘Okur olmak’ galiba yukarıda belirttiğim ve nihayet edindiğim en değerli bulgulardan biri. Önceleri de okurdum, ama şimdiki değerde kitap kurdu değildim. Kütüphanemde kitaplara göz gezdirdiğimde yazma eylemini ötelediğimi fark ettim. Artık seçici davranıyorum, öyle her kitabı okumuyorum. Kitapta neyin yazıldığını değil nasıl yazıldığını önemsiyorum. Anlatılanın değeri benim için ikinci dereceye düştü. Beni saran dili, üslubu........

© Edebiyat Burada