menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Berra Temür yazdı: Kazanmak mı, Keşfetmek mi? Kuantum Adası Üzerine

19 0
27.10.2026

Canlı Yayın Tekrarları

Popüler Kültür Tiyatro Sinema Müzik

Berra Temür yazdı: Kazanmak mı, Keşfetmek mi? Kuantum Adası Üzerine

Edebiyat Burada · 27 Ekim 2026 • 4 Dakika 59 Saniye · 0 yorum

Kazanmak mı, Keşfetmek mi? Kuantum Adası Üzerine

Deniz, derinlik ve bilinmeyen… İnsan zihninin henüz anlamlandırıp bir yere koyamadığı şeylere duyduğu merak, onu zaman zaman kendi sınırlarının ilerisine sürükler. Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlanan Günay Gafur’un Kuantum Adası’nda da dalgaların arasında maceranın, giderek bilinmeyene doğru yapılan bir yolculuğa dönüşmesi olarak okurlarla buluşuyor. İsimsiz Hayaletler Kulübü’nün Kuantum Oyunları’na katılmak üzere yelken açtığı bu yolculukta çocuklar, kendilerini ulaşmak istedikleri ada yerine ıssızlığın tam ortasında buluyorlar. Başlangıçta amaçları oyunu kazanmak iken artık hayatta kalmak ve eski hayatlarına dönebilmek için mücadele etmeleri gerekiyor. Hikâyenin tam ortasından başlayan kitap, okuru da doğrudan aksiyonun içine çekiyor. Kendimizi bir anda macera dolu bir anının ortasında buluyoruz.

Daha ilk sayfalardan ve hazırlık süzgecinden geçirmeden doğrudan aksiyonun içine atılıyoruz. Bu şekilde ise merak duygusu canlı tutulmuş ve dolayısıyla kitabın temposu da korunmuş oluyor. Karakterlerin düşünceleri, esprileri ve olaylar doğrultusunda verdikleri tepkiler, sanki bir arkadaştan maceraları dinliyormuşuz hissi eşliğinde kitapla aramızda samimi bir ilişki yaratıyor. Özellikle çocukların en zor anlarda bile gündelik hayatın küçük ayrıntılarına değinmeleri bu samimiyeti güçlendiriyor.

Bunun en güzel örneklerinden biri, karakterlerin başlarına gelen talihsizliklere karşı stratejik olarak geliştirdikleri kendi karakteristik hayat mottoları. “Hayat tokken güzel” cümlesi, ilk baktığımızda basit bir şakadan ibaretmiş gibi görünüyor olsa da çocukların düşünce dünyasını anlamak açısından bir ayna görevi görmekte. Çünkü çocuk dünyasında neşe vardır. Karamsarlığa pek yer verilmez. Benzer şekilde, “Şu hayatta bir tabak köfteden daha güzel olan tek şey vardır: iki tabak köfte” cümlesi ise yine gündelik yaşamın küçük mutluluklarına tutunma şeklinde karşımıza çıkıyor. Bir yandan hayatlarını değiştirebilecek olaylarla karşı karşıya kalırken diğer yandan köfteyi, yemeyi ve birbirleriyle şakalaşmayı düşünebiliyorlar. Mizah elementi, korkunun karşısında bir kaçıştan çok daha fazlası olarak, çocukların bilinmeyenle baş etme biçimlerinden birine dönüşüyor sanki. Çocukların kavramlarla kurdukları ilişki, tanımları doğru bir biçimde ezberlemenin de ötesinde duruyor. Bay Zihin’in çocukları sorular eşliğinde düşünmeye ve sık sık deney yapmaya teşvik etmesi bu bakımdan da oldukça anlamlı. Örnek olarak, bir misketin duvara fırlatıldığında bırakacağı izin nasıl görüneceği sorusu, çocukların kendi gündelik hayatlarından hareketle yola çıkarak gerçekçi tahminlerde bulunmalarını sağlıyor. Devamında Ejderha’nın meseleyi annesinin fırlatacağı terliğe bağlaması ise bilimsel bir soruyu bir anda çocukların aşina olduğu komik bir duruma dönüştürüyor. Bu şekilde bilgi edinme, dümdüz aktarılıp........

© Edebiyat Burada