menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Aylin Yılmazer yazdı: Şiir Tadında Bir Roman: EVE DÖNEMEZSİN

16 105
02.11.2026

Canlı Yayın Tekrarları

Popüler Kültür Tiyatro Sinema Müzik

Aylin Yılmazer yazdı: Şiir Tadında Bir Roman: EVE DÖNEMEZSİN

AY Aylin Yılmazer · 2 Kasım 2026 • 3 Dakika 4 Saniye · 0 yorum

“Dünyanın alçak gönüllülüğüne ve yenilmezliğine dayanmak dayanmak ve dayanmak… Yarın, yarın, yarın ve yarın…”

Selahattin Yusuf’un “Eve Dönemezsin” adlı yarı otobiyografik romanı W. Faulkner’den bir alıntıyla başlıyor. Yazar kendi çocukluğundan biriktirdiği anılarını, güçlü gözlem yeteneği ve fotografik anlatımıyla okurun önüne seriyor ustaca… Romanda “Eve Dönememek” metaforu annenin kaybıyla ortaya çıkıyor ve romana adını veriyor.

“Yan yatmış çaresizlik.

Göz göze geldiğimizde bana kim yardım edecek bundan böyle?

Ah tertemiz ve sağlıklı gizem.

Bir çeşit soğukkanlı kavrama yeteneği de olan anne bakışının dağlarından aşağılara doğru sessizce yuvarlanıyorum. Akşamın açık göğü dolunayı batıya doğru sürecek. Anne yası da dolunayın yolculuğu gibi kımıltısız olacak. Ve bilincimi yaşasın diye dünyaya doğru acı acı dürtecek. Annemin hatırası artık içimde kalacak. Ve kumaşa takılmış gizli bir çivi gibi yaşadıklarımı geriye doğru yırtacak.”

 Ev; edebiyatta, sığınak, güven ve huzuru simgeler. Behçet Necatigil şiirleri bunun en güzel örnekleridir. “Eve dönememek” de sığınılacak bir yerin olmaması, güven ve huzurun kaybolması anlamına geliyor. İşte bu boşluk roman kahramanı çocuk tarafından “yazma” eylemiyle dolduruluyor. Annesini kaybettikten sonra şiir yazmaya başlayan Didem Madak’ta olduğu gibi…

Küçücük bir canlılık işareti yakalıyorum. Soruma cevap vermiyor.

“Demek…yazar olacaksın!”

Bir şey söyleyemiyorum. Yutkunuyorum. Gözlerinin ucundan incecik iki iplik uzuyor, çenesinin o tarifsiz güzel kavisini dönüyor ve boynuna kadar iniyor.

“Benim hayatımı yazsan roman olur…” Gülümsüyor yıkıntıların arasından. İçimden karar veriyorum artık. Birden içine yuvarlandığımız bu korkunç boşluktan ikimiz........

© Edebiyat Burada