Sigorta uzun yıllar ekonomi politikaları­nın kenarında duran; afet olduğunda, fabri­ka yandığında, trafik kazası yaşandığında ya da emeklilik konuşulduğunda hatırlanan bir baş­lıktı. Son yıllarda Türkiye Sigorta Birliği’nin (TSB) kamu ile kurduğu düzenli ve sonuç odak­lı iletişim, sektörün ortak meselelerinin ekono­mi politikalarında daha görünür hale gelmesi­ne katkı sağladı. 2027–2029 Orta Vadeli Prog­ram ve Kasım ayında Antalya’da yapılacak COP31’in sigorta gündeminde bu çalışmala­rın sonuçlarını görüyoruz.

Sigorta sadece hasar ödeyen bir mekanizma değil; tasarruftan afet finansmanına, yaşlanan nüfusun bakım ihtiyacından ticari alacak ve ih­racat risklerine kadar ekonomik ve toplumsal dayanıklılığın araçlarından biri.

OVP’de BES ve OKS’nin geliştirilmesi, yatı­rım fonlu ve birikimli hayat sigortalarının yay­gınlaştırılması, uzun dönemli bakım sigorta­sının altyapısının oluşturulması; Zorunlu Afet Sigortası (ZAS), Devlet Destekli Ticari Alacak Sigortası ve ihracat risklerine yönelik meka­nizmaların geliştirilmesi yer alıyor. SEDDK da afet sigortasının kapsamının genişletilmesini, finansmana erişimin desteklenmesini, hayat si­gortaları ve özel emekliliğin uzun vadeli tasar­ruftaki rolünü öne çıkarıyor.

Ortak nokta aynı: Bugünün hasarını öde­mek kadar yarının ekonomik ve sosyal risk­lerini bugünden finanse edebilmek.

Bu geniş........

© Dünya