Eskiden güç; toprağı, sermayeyi ve maki­neleri olanındı. Sonra bilgi güç oldu. Bu­günün güç sahipleri ise veriyi barındıran, eri­şimi yöneten ve kapıyı açanlar.

Veri merkezleri bugün bu kadar konuşulu­yorsa sebebi basit: veri artık yalnızca bilgi de­ğil; para, hizmet ve hayatın kendisi. Kalp ve­riyle atıyor.

Banka işlemleri, sağlık kayıtları, sigorta ha­sarları, e-ticaret siparişleri… Hepsi bir yerler­de, sessiz sedasız çalışan bu merkezlerin üze­rinde dönüyor. Bir veri merkezi durduğunda yalnızca sistemler değil, hayatın akışı da kilit­leniyor. Ödeme yapılamıyor, hizmet aksıyor, güven sarsılıyor. Yapay zekâ, bulut ve 7/24 eri­şim beklentisiyle kesintisiz altyapı artık bir lüks değil, modern hayatın omurgası.

Veri merkezleri bu kadar kritik hâle gel­mişken altyapının kendi riskleri ve verisini bu merkezlerde barındıran kurumların ma­ruz kaldığı iki temel riskten söz etmek ge­rekiyor. Depolama sistemleri, ağ cihazları, UPS ve jeneratörler, soğutma sistemleri ve güvenlik altyapısından oluşan karmaşık te­sisler olan veri merkezleri yangın, deprem, sel, elektrik kesintisi, mekanik arızalar veya siber olaylar gibi pek çok riskle karşı karşı­ya. Çoğu zaman fiziksel hasardan daha yıkıcı olan risk ise hizmet kesintisi.

Devasa hasar senaryoları

Çünkü bir veri merkezinin birkaç dakika durması bile........

© Dünya