menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Çevre ile reelpolitik arasında

44 0
06.10.2026

Geçtiğimiz haf­ta baba ocağım Gaziantep’te Büyük­şehir Belediyesi’nin düzenlediği iklim, çevre ve kadın temalı sempozyumdaydım. Antalya’da yapılacak COP31 öncesinde Başkan Fatma Şahin, kadınları iklim poli­tikalarında ve sürdürülebilirlik alanında daha görünür kılmak ve etkin bir liderlik üstlenmele­rini sağlamak adına Türkiye’nin ve dünyanın dört bir yanından yüzlerce lider kadını bir ara­ya getirmişti. “Toplantı güzeldi; Antep daha da güzeldi” diyerek toplantıda yaptığım konuşma üzerinden çevre konusundaki bazı noktalara parmak basmak istiyorum.

Öncelikle çevre ve iklim ko­nusu artık yalnızca uluslararası toplantılarda konuşulan roman­tik başlık olmanın çok ötesinde ekonomiyi, endüstriyi, enerji­yi, tarımı ve yüksek teknoloji­yi de kapsayan büyük bir küre­sel güvenlik meselesi. Nitekim ben de toplantıda çevre duyar­lılığı ile ekonomik büyüme işta­hının, “romantizm ile realizm” arasında bir sarkaç gibi gidip ge­len zor ilişkisine değinmeye ça­lıştım. Bir yanda doğaya, gelecek nesillere göstermek zorunda ol­duğumuz saygı ve artık göz ardı edemeyeceğimiz iklim felaket­leri; öte yanda büyüyen nüfusun güncel gereksinimleri, devletle­rarası politik ve teknolojik reka­bet, ekonomik zorunluluklar vs.

Daha iyi bir çevre, iklim ve ge­lecek nesillere aktarılması için çabalama hedefi ile güncel “kal­kınma, büyüme ve güvenlik” arayışı her zaman el ele gitmiyor maalesef. Kimi zaman tam da bu yüzden küresel regülasyonlar ve kısıtlamalar, atılan imzada kal­maya mahkûm görünüyor.

Esasen iklim konusundaki tartışmalarının belki de en bü­yük yanılgısı; çevreyi koruma­nın herkes tarafından aynı bi­çimde algılanan ve bedeli olma­yan bir “ortak iyi” olduğunun varsayılması. Temiz bir havayı solumanın, sağlıklı su kaynakla­rını sürdürülebilir kılmanın, ya­şanabilir şehirler inşa etmenin ve iklim felaketleri ile tarumar edilmemiş toprakların gelecek nesillere aktarılması sorumlu­luğu konusunda uzlaşmak elbet­te zor değil. Ancak soru “tamam da bunun bedelini kim ödeye­cek?” aşamasına geldiğinde an­laşmak imkânsızlaşıyor.

Zira bir ülkeye kömür santra­lini kapatması gerektiğini söy­lemek sadece karbon........

© Dünya