Uluslararası Çalışma Ör­gütü verisine göre, 2024’de haftalık 42.8 çalış­ma saati süresi ile en uzun ça­lışan 18. ülkeyiz. Üzerimiz­de yer alan Pakistan, Mısır, Bangladeş, Hindistan, İran, Ürdün gibi ülkeler 2025’te yer değiştirmediklerinden ilk 20 içindeki yerimiz garanti (https://rshiny.ilo.org/data­explorer49, ET:2026/05/03).

Eurostat verisi, haftalık full ti­me çalışma saati süresine göre, AB’de 48 saat ile açık ara birinci­yiz. Yunanistan 42, Polonya 41.1, Almanya, Romanya 40.2, Hollan­da 39 saat. Son 10 yılda pandemi dâhil birinciliği kaptırmamışız (https://ec.europa.eu/eurostat/ databrowser, ET:2026/05/03).

“Nazar etme ne olur, çalış senin de olur” diyen bu verilerle, perfor­mans ölçüm ve değerlendirme sis­temlerini kuran insan kaynakları­na sanki analitik bunların sorul­ması gerekiyor.

Adanmış hayatların umudu ola­rak piyasa değerlerine göre bakıl­dığında, Dünya Borsalar Federas­yonuna (WFE) göre, 50 ülkeden 70 borsa arasında BİST 375 mil­yar dolar ile 27. sırada, piyasa de­ğerinin GSYİH’a oranına göre ise 50 üzeri. Borsaya açık şirketle­rin toplam karlarının GSYİH’ya oranında ortalarda yer alıyoruz. Küresel rekabetçilik raporuna (WEF) göre ise 140 ülkede 60 ye­rimiz.

Walmart, VISA, Mastercard, Samsung, JP Morgan şirket de­ğerleri 375 milyar ile 1 trilyon do­lar arasında. Performans sistem­leri mi doğru ölçmüyor bu kadar açık ara uzun çalışmamızın raka­ma yansımasını? Yoksa insan kay­nakları........

© Dünya