İklim değişikliğiyle mücadeleyi konuşurken uzun süredir yenilenebilir enerji, enerji ve­rimliliği ve karbon emisyonlarının azaltılması üzerinde duruyoruz. Şimdi ise bunların hep­sini birbirine bağlayan yeni bir başlık öne çı­kıyor: Elektrifikasyon. Kavram basit görünse de etkisi oldukça geniş. Ulaşımda, sanayide ve binalarda fosil yakıtların yerine elektriğin da­ha fazla kullanılması; enerji sisteminden üre­tim biçimine, şehir yaşamından ticarete kadar pek çok alanı değiştirecek. Türkiye’nin ev sa­hipliğinde gerçekleştirilecek COP31’de bu ko­nunun öne çıkması da tesadüf değil. Küresel ölçekte elektriğin nihai enerji tüketimindeki payının 2035 yılına kadar yüzde 35’e çıkarıl­ması hedefleniyor. Bu hedef, önümüzdeki yıl­larda elektrik talebinin ve buna bağlı yatırım­ların artacağına işaret ediyor. Türkiye için ise mesele yalnızca iklim hedeflerine uyum sağla­mak değil. Yeni dönemin önemli bir ekonomik fırsatı da söz konusu.

İlk büyük değişim sanayide yaşanacak. Tür­kiye, üretim ve ihracat kapasitesi güçlü bir ül­ke. Ancak özellikle Avrupa pazarında artık bir ürünün yalnızca fiyatı ve kalitesi değil, üretim sürecinde ortaya çıkardığı karbon da önem ta­şıyor.Sınırda Karbon Düzenleme Mekaniz­ması bunun en somut örneklerinden biri. De­mir-çelik, alüminyum, çimento ve gübre gibi sektörlerde karbon yoğunluğu ticaretin önem­li unsurlarından biri haline geliyor.

Bu nedenle üretimde........

© Dünya