Türkiye’de geçen yıl 2 milyon 475 bin kişi bir ilden başka bir ile taşındı. Bunların 488 bin 643’ü tayin, iş değişik­liği, işe başlama ya da iş bulma nedeniyle şehir değiştirdi. Kabaca söyleyelim: İller arasında göç eden her 5 kişiden 1’i, işin peşinden gitti. Peki nereye mi? Elbette 81 il içinde büyük olarak tanımlanabilen ve ağzına kadar dolup taşmış 3 şehre…

İş için en fazla tercih edilen şehir yine İstanbul oldu; onu Ankara ve İzmir izledi. Bu rakam göçten çok başka bir durumun vahametini işaret ediyor: Türkiye’de eko­nomik fırsatın coğrafyasını. Bir insanın daha iyi bir iş için şehir değiştirmesinde elbette garip bir taraf yok. Sorun, bunun yüz binlerce insan için tercih olmaktan çıkıp ekonomik zorunluluğa dönüşmesi. Çünkü kalkınma politikası yalnız yeni iş üretmekle ilgili değil, o işin ülkenin nere­sinde üretildiğiyle de ilgili.

Zorunlu metropol göçebeliği

Türkiye’nin nüfusu 86 milyon 92 bin. İstanbul’da 15 milyon 754 bin kişi yaşı­yor. Yani ülkedeki neredeyse her beş ki­şiden biri tek bir şehirde. Ankara 5,9 mil­yon, İzmir 4,5 milyon nüfusa sahip. Üç büyükşehir birlikte Türkiye nüfusunun yaklaşık yüzde 30’unu barındırıyor.

Ekonomik yoğunlaşma ise nüfustan da­ha yüksek. Son açıklanan il bazında veri­lere göre İstanbul tek başına Türkiye eko­nomisinin yüzde........

© Dünya