Hayatta bazı imtihanlar vardır ki insanın omuzlarına ağır bir yük gibi çöker. Evlatla sınanmak da bunların başında gelir. Çünkü evlat, insanın yalnızca dünyadaki bir emaneti değil; aynı zamanda kalbinin en hassas yeridir. Onun sevinciyle mutlu olur, hüznüyle üzülür, başarısıyla gururlanır, hatalarıyla yıpranır. İşte bu yüzden evlatla imtihan, diğer pek çok sınamadan daha ağır hissedilir.

Peki bunun sebebi nedir?

Çünkü insan, onu büyütür, emek verir, gecesini gündüzüne katar, öğretir, korur ve yetiştirir. Bütün bu çabanın ardından da sonucu kontrol edebileceğini zanneder. Oysa imtihanın en ağır tarafı da burada ortaya çıkar; kulun kendisini söz sahibi sanması.

Kur’an-ı Kerim’de Rabbimiz şöyle buyurur: “Biliniz ki mallarınız ve çocuklarınız birer imtihan sebebidir. Büyük mükâfat ise Allah katındadır.” Bu ayet bize önemli bir gerçeği hatırlatır. Evlat yalnızca bir nimet değildir; aynı zamanda bir imtihandır. İnsan çoğu zaman nimeti sever, fakat onun aynı zamanda bir sınav olduğunu unutabilir.

Yaşadığımız zaman bu gerçeği gölgeleyen başka bir anlayışı sürekli önümüze koyuyor. Çocuk yetiştirme konusunda sayısız yöntem, teori ve formül sunuluyor. “Böyle yaparsanız çocuğunuz şöyle olur”, deniliyor. Adeta çocuk yetiştirmek matematiksel bir denklemmiş gibi........

© Doğruhaber