Aileyi güçlendirmekten söz ettiğimizde çoğu zaman aklımıza ekonomik şartlar, çocukların eğitimi, ebeveynlerin sorumlulukları ya da ev içindeki görev paylaşımı geliyor. Oysa aile yalnızca aynı çatı altında olmak değil; birbirini gören, duyan, anlayan, hisseden ve zor zamanlarda birbirine tutunabilen insanların ortak hayat alanıdır.

Bugün aile bireyleri olarak birbirimize gerçekten zaman ayırıyor muyuz?

En büyük sorunlarımızdan biri zamanın yokluğu değil, zamanın parçalanmış olmasıdır. Aynı evde yaşıyoruz fiziksel yakınlık var ama duygusal uzaklık büyüyor. Ekranlara kilitlenen bireyler birbirilerinden çok uzakta.

Oysa sağlıklı aile bağlarının ilk şartı nitelikli zamandır. Çocuğun anlattıklarını önemsemek, eşinin sessizliğini fark etmek, yaşlı anne babanın aynı hikâyeyi yeniden anlatmasını bir daha bir daha dinlemek… Bunlar basit görünen fakat aile bağlarını güçlendiren davranışlardır.

Aile içinde yeniden aynı dili konuşmayı öğrenmemiz gerekiyor. Aynı dili konuşmak, herkesin aynı düşünmesi değildir. Farklı düşüncelere rağmen birbirini dinleyebilmek, anlamaya çalışmaktır.

Bazen çocuk konuşmuyor değildir; biz dinlemiyoruzdur. Bazen eşimiz ilgisiz değildir; belki de uzun zamandır kendisini anlatabileceği güvenli bir alan bulamamıştır. Bazen yaşlılarımız anlaşılmaz değildir; biz onların dünyasına yeterince yaklaşmıyoruzdur.

Kendimize “Beni anlıyor musun?” sorusundan önce “Ben seni........

© Doğruhaber