Hepsine gülünmezdi ama soğuk esprilerin bile henüz bayatlamadığı zamanlardı işte.

Merhum Mehmet Yavuz, lisede matematik hocasının bir gün derste şöyle bir soru sorduğunu anlatmıştı:

“Dalda üç tane kuş var. Baştaki kuş; solumda iki kuş var, sağımda yok diyor. Ortadaki kuş; solumda bir kuş var, sağımda bir kuş var diyor. Sondaki kuş ise; sağımda iki kuş var, solumda bir kuş var diyor. Bu sonuncu kuş, ne demek istiyor?”

Sınıfta herkes bir şey söylüyor. Hoca, her söylenen fikri “hayır o değil” diye reddedince haliyle, “hocam izahı nedir çok merak ettik” diyorlar.

Hoca; “üçüncü kuş yalan söylüyor” diyor.

Şimdiki çocuklara bahsedince, “eee ne var bunda?” diyorlar ya bu defa da tuhaflıkların sıradanlaşması espriye dönüşüyor.

Fıkralar makul olmak zorunda değil fakat minicik de olsa rasyonel bir yönü olmalı ki beyin bir şeylerle kıyaslasın ve ona göre ya gülmeye değer bulsun ya da ibret çıkarsın.

İyi de herkesin farklı bakış açısına göre mâkuliyet de göreceli değil midir?

Eyvallah, gülmece garantili fıkra yoktur lakin anlatılan şeyi eleştirmek bile ondan çıkarılmış bir hisse olacağına........

© Doğruhaber