Önce bazı temel bilgileri hatırlayalım. Kurduğu baskı açısından rejimler ikiye ayrılıyor. Otoriter rejimler yalnızca siyasi iktidarı ve muhalefeti kontrol altına alırken, totaliter rejimler insanın zihnini, özel hayatını ve toplumun her alanını resmi bir ideolojiyle tamamen dönüştürmeyi amaçlar.

Ve resmî ideoloji, totaliter rejimlerin ayırt edici özelliklerinden biri kabul ediliyor. İdeoloji ise, bir fikrin mantığının gerçekliğe zorla uygulanması demek. İşte ideoloji kitapları, hem otoriter hem de totaliter rejimlerde insanları ikna etmekten çok, sadakati ölçülebilir ve gösterilebilir hâle getirmek için kullanılmıştır. Mesela bunlardan Mao'nun Küçük Kırmızı Kitab’ı, Kaddafi'nin Yeşil Kitab’ı, Stalin'in Kısa Kurs'u, Hitler'in Kavgam'ı, Saparmurad Türkmenbaşı Niyazov'un Ruhnama’sı ve daha nicesi sayılabilir.

Peki bu kitaplara biraz daha yakından bakalım.

Mao'nun alıntılar derlemesi olan Küçük Kırmızı Kitab’ı, 1966-1971 arasında resmi basım ile bir milyardan fazla basıldı tabi sivil yayınevlerine de basma izni verildi. Kitabı basanlar vergiden muaf tutuldu, bankalar faizsiz kredi verdi. Baskı sayısı 440’dan fazla idi ve bu da üç dört milyar demekti yani her Çinliye neredeyse iki üç kitap düşüyordu. 36 dile çevrildi ve yurt dışında da yaklaşık 110 milyon basıldı.

1967 sonundan itibaren askeri birimlerin grupça okuması zorunlu kılındı; standart alıntılar günlük konuşmada uyumu zorlayan bir dil görevi gördü.

Fakat Nisan 1969'daki Dokuzuncu Parti Kongresi'nden sonra kitaba ilgi zayıfladı; 1971'e gelindiğinde kitap büyük ölçüde basımdan kalktı. 1979’da ise kitap, Mao Düşüncesi'nin bozulmuş hali sayılıp piyasadan kaldırıldı. 1979 başına kadar 100 milyondan fazla baskı hamura çevrildi. Bugün ucuz bir hatıra eşyası olarak satılıyor.

Kaddafi’nin Yeşil Kitab’ı, Libya eğitim sisteminin merkezindeydi. 9-18........

© Doğruhaber