Son dönemde siyaset sahasında sıkça duyduğumuz, yaldızlı kelimelerle ambalajlanıp önümüze konan bir kavram var: "Komünal toplum" ya da "demokratik konfederalizm." Kürsülerden bakıldığında; devletin olmadığı, her mahallenin kendi meclisiyle kendini yönettiği, her şeyin ortaklaşa paylaşıldığı bu model kulağa çok romantik, adil ve özgürlükçü gelebilir. Ancak siyaset bilimi, sosyoloji ve modern ekonominin acı gerçekleri bu laboratuvar teorisini saniyeler içinde çürütüyor. Gelin, bu pembe bulutları dağıtalım ve bu modelin modern dünyada neden uygulanamaz bir "sol ütopya" olduğunu yapısal gerçeklerle masaya yatıralım. 1. Mahalle Meclisinde Akıllı Telefon Üretebilir misiniz? Komünalizmin en büyük çıkmazı ekonomi körlüğüdür. Bu model, üretimi yerel kooperatiflere ve küçücük topluluklara indirgemeyi hayal eder. İyi ama, 21. yüzyıl dünyasında yaşıyoruz. Bugün bir kanser ilacından cebimizdeki akıllı telefonlara, ağır sanayiden yüksek teknoloji ürünü mikroçiplere kadar insanlığın temel ihtiyaçlarının hiçbiri mahalle meclislerinde üretilemez. Modern ekonomi; devasa bir küresel iş bölümü, lojistik ağları ve yoğun bir sermaye gerektirir. Kendi kendine yetmeye çalışıp dış dünyayla bağını koparan küçük komünler, toplumu zenginleştirmek bir yana, kaçınılmaz olarak teknolojik ve tıbbi bir gerileme yaşar. Bu sistemin doğal sonucu özgürlük değil, herkesi "yoksullukta ve sefalette eşitleyen" ilkel bir tüketim toplumuna geri dönüştür. 2. Devlet........

© Doğruhaber