Artık lafı eğip bükmenin, nazik cümlelerle geçiştirmenin anlamı yok. Televizyonların gündüz kuşağında yayınlanan programlar, masum birer eğlence içeriği falan değildir; ahlaki çöküşü organize eden, çürümeyi yaygınlaştıran sistemli araçlardır. Bu mesele bir “izleyici tercihi” değil, göz göre göre işletilen bir toplumsal yıkım düzenidir.

Bu programlar toplumu bilgilendirmiyor; zehirliyor.
İnsanları iyileştirmiyor; itibarlarını paramparça ederek teşhir ediyor.
Sorun çözmüyor; çatışmayı kışkırtıyor, kaosu besliyor.

Ve bütün bunlar “izleniyor” bahanesiyle meşrulaştırılıyor.

Bu yayınlar sadece ekranı kirletmiyor; zihinleri, kalpleri ve toplumsal dokuyu kirletiyor.

Hem bu tehlike dışarıdan gelmiyor.
Tehlike her gün, aynı saatte, evimizin ortasına kuruluyor.

Ve işin en garibi insanlar bunu seyrederken yetkili merciler de bu çöküntüye seyirci kalıyor.

Bu programlarda insan, bir değer olarak değil; reyting malzemesi olarak vardır. Utanç, acı, mahremiyet........

© Doğruhaber