Peygamber Efendimiz (s.a.v.) cuma hutbesi okurken, Medine’ye bir ticaret kervanının ulaştığını ilan eden sesler duyuldu. O dönemde kıtlık yaşandığı için kervanın gelişi büyük bir heyecanla bekleniyordu. Bu sesleri duyan cemaatin önemli bir kısmı, o anda ibadet halinde olduklarını unutarak yerlerinden kalktı ve kervana doğru koştu; mescitte ise sadece birkaç kişi kaldı.

Bunun üzerine “Onlar bir ticaret veya eğlence görünce ona yönelip seni ayakta bırakıverdiler…” (Cuma, 11) hakikati nazil oldu.

Bu ayet, yalnızca bir cuma günü yaşanmış kısa bir dağılmayı anlatmaz; insanın dünya karşısındaki kadim zaafını bütün haliyle ortaya koyar. Göz oraya kayınca, kalp peşinden sürüklenir. Kulak duyunca zihin oraya koşar. Dünya böyledir. Yani Peygamber ayakta kalır, insanlar dağılır.

Oysa insan, değer verdiği şeyi........

© Doğruhaber