Gazze’nin kahraman evlatları sancağı yere düşürmeden birer birer toprağa düştü.

Gazze’nin sembolü Ebu Ubeyde, Abdullah bin Revaha’nın şehid olmadan önce Mute’de söylediği sözlerin bir benzerini bu zor günlerde bir daha dile getirdi: “Bu bir cihaddır; ya zafer ya şehadettir.”

Yiğit savaşçılar, Gazze’nin fedakâr halkı biraz rahat nefes alsın diye ateşkese razı olduklarında masada “ateşkesin garantörü” denilen ülkelerden verdikleri sözlerin arkasında durmalarını beklediler; ama maalesef bu gerçekleşmedi.

Gazze’ye gıda girecekti, ilaç girecekti, temiz suya erişilecekti; ama herkes Gazze’yi soykırımcı Siyonistlerin ve Amerika’nın o olmayan merhametine terk etti.

Bir şey yapamadığı için içi yanan insanların gönderdiği gıda malzemeleri araçlarda çürüdü; ama Gazze’ye girişine izin verilmedi.

Öyle ya izin vermesi için soykırımcı teröristlere başvuruyorlardı ve onlarda da insanlığın zerresi bulunmadığı için kendilerinden bekleneni yapıyorlardı.

“HAMAS silah bıraksın” diyor Amerika.

Amerika’nın masadaki dostları ve ateşkesin garantörleri bir koro oluşturuyor ve “HAMAS silah bırakmalı” diyor.

Soykırımcı teröristler işgal ettikleri bölgelerden çekilmedi; ama bu konuda Amerika’dan bir ses çıkmadığı için koro sessiz........

© Doğruhaber