Bir dost meclisinde Yemen konusu konuşuluyordu. Suudi Arabistan ve Yemen siyasilerinin Gazze’ye desteklerinin ve İslam'a duydukları inancın tablo dökümü yapıldı. Tabi ki tabloda Yemen'e oranla Suudi Arabistan oldukça kirli ve sefih görünüyordu.

Ama malumunuz olduğu üzere, Gazze yerle yeksan edildiğinde, kadınları, çocukları, bebekleri açlıktan kırılan Gazze'ye yardımı bırakın, trilyon dolarları Gazze düşmanlarına veren, Gazze'ye dua etmeyi bile yasaklayan Suudi yönetimi, bugün Kâbe üzerinden İslam mukaddesatlarının savunuculuğunu yapıyor rolü oynuyordu. Konuşma sırasında üzerinde ittifak edilen ana damarlarda herkes tek yürek aynı yolda yürüyor, bu tür haklı eleştiriler ittifak halinde karşılıklı havada uçuşuyorlardı.

Herkes ana damarlarda hemfikir idi ama tablodaki fırça izleri inceldikçe, mezhepçilik, mezhepçilik merkezli çift taraflı derin sessizlik, konuşanlar arasında ayrışmalar oluşturmaya başladı. Mesele inceldikçe ayrışma çizgileri kalınlaşıyordu. Sonuç tam da düşmanın isteyeceği şekilde karşılıklı suçlamalara vardı. Bu ayrışma anının tablosu karşısındaki sessizliğimin kökeninin çaresizlik olduğunu düşündüm. Çünkü tefrika kadar bizi çaresiz bırakan başka bir hastalığımız yok. Ancak sessizce izleyebiliyorduk.

“Sadece Barbar Batı ve Vahşi Siyonizm gibi ana düşmanlara odaklansak” demiş olmamız çaresizliğimize çare olmadı.........

© Doğruhaber