En güzel imaj; en güzel, en şık, en etkileyici görünüm...

En güçlü statü; en yetkili makam, en yüksek kazanç, en etkili konum...

En güzel imkânlar, en konforlu arabalar, en modern evler, en elit ve seçkin muhitler...

En güzel elbiseler, en kaliteli aksesuarlar, en birinci kalite ayakkabılar ve çantalar...

En güzel sofralar, en leziz yemekler, en farklı sunumlar, en pahalı ve şık tabaklar, bardaklar, kaşıklar, çatallar ve hatta en özel peçeteler...

Bütün bunlar ne için?

En üst versiyonumuza yükselmek, en etkili sosyal imajımıza ulaşmak için mi?

Peki bu sırada, “en”lerin savaşında ezilen, büzülen ve kaybolan benliğimiz, kişiliğimiz, kimliğimiz, özümüz nerede?

Madem bu kadar “en” var, neden huzur yok?

Neden bu kadar imkân, bu kadar konfor ve bu kadar gösteriş insana sekine ve tatmin hâli vermiyor?

Neden insan, sahip oldukları arttıkça sükûnete değil de daha büyük bir huzursuzluğa ve telaşa sürükleniyor?

Hep bir yetişme çabası...

Hep yorucu bir uğraş...

Adeta görünmeyen tribünlere karşı sergilenen bir performans ve en yüksek skoru elde etmek için verilen amansız bir mücadele...

“En iyisi sensin abi!”

“En mükemmeli........

© Doğruhaber