Kışın ortasında kurumuş ağaçlara bakan bir insan, onların birkaç ay sonra yeniden yemyeşil olacağını düşünmekte zorlanabilir. Toprak sessizdir, dallar kupkurudur, hayat adeta yeryüzünden çekilmiştir. Fakat baharın ilk nefesiyle birlikte aynı ağaçlar yeniden canlanır; kuru dallar tomurcuklanır, rengârenk çiçekler açar ve ölü gibi görünen toprak, kısa bir zaman içinde adeta bir hayat şölenine dönüşür. Her yıl tekrar eden bu büyük diriliş, çoğu zaman alışkanlığın perdesi altında sıradan bir tabiat olayı gibi görülür. Hâlbuki Kur'ân, insanı tam da bu noktada düşünmeye davet eder.

Bediüzzaman Said Nursî, İhtiyarlar Risalesi'nde baharı yalnızca mevsimlerin değişimi olarak değerlendirmez. Ona göre her bahar, haşrin gözle görülen bir numunesidir. Milyonlarca ağacın kökünden yeniden filizlenmesi, yüz binlerce bitki ve hayvan türünün aynı düzen içinde hayat bulması, ilâhî kudretin her yıl gözler önünde sergilenen muhteşem bir tecellisidir. Birkaç hafta öncesine kadar kupkuru görünen bir ağacın aynı kökten yeniden yapraklanması, insanın öldükten........

© Doğruhaber