Ειρήνη χωρίς ΟΗΕ; Το σχέδιο Τραμπ και τα όρια της ισχύος
Η ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ για τη δημιουργία ενός νέου «συμβουλίου ειρήνης» εντάσσεται πλήρως στη γνωστή πολιτική και ιδεολογική του γραμμή της αμφισβήτηση των πολυμερών θεσμών, στην έμφαση της ισχύος των κρατών και στη δυσπιστία απέναντι σε κάθε μορφή διεθνούς συλλογικής διακυβέρνησης. Παρουσιασμένο ως απάντηση στην «αδράνεια» και την «αναποτελεσματικότητα» του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το εγχείρημα φιλοδοξεί –τουλάχιστον ρητορικά– να αποτελέσει έναν νέο, ευέλικτο μηχανισμό επίλυσης συγκρούσεων. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αμφισβητεί ευθέως τον ΟΗΕ, συγκεντρώνει περιορισμένο ενδιαφέρον από τη διεθνή κοινότητα και αδυνατεί να πείσει ότι μπορεί να λειτουργήσει ως αξιόπιστος πυλώνας ειρήνης.
Η κριτική του Τραμπ προς τον ΟΗΕ δεν είναι καινούργια ούτε αποσπασματική. Από την πρώτη του προεδρική θητεία, είχε υιοθετήσει μια συγκρουσιακή στάση απέναντι στον οργανισμό, κατηγορώντας τον για σπατάλη, αναποτελεσματικότητα και «εχθρική» στάση απέναντι στα αμερικανικά συμφέροντα. Η μείωση της χρηματοδότησης, η αποχώρηση των ΗΠΑ από επιμέρους διεθνείς συμφωνίες και η συστηματική απαξίωση των οργάνων του ΟΗΕ αποτέλεσαν βασικά στοιχεία αυτής της πολιτικής του Τραμπ. Το «συμβούλιο ειρήνης» έρχεται τώρα ως φυσική συνέχεια αυτής της λογικής. Αντί μεταρρύθμισης του υπάρχοντος συστήματος, προτείνεται από τον Τραμπ η δημιουργία ενός παράλληλου........
