Kıbrıslı Türkler olarak; kendimizi tanıtmak için sayfalar dolusu yazı yazmaya gerek yoktur…

  Barış Harekatı öncesinde çadırlarda, sınır boylarında, yıkılmaya yüz tutmuş binalarda yaşamak zorunda bırakılmış, dar gelirli insanlardık…

  Kıbrıs Cumhuriyeti’nin resmi organlarından dışlanmış, Türk Yönetimi altında düşük maaşla çalışmaya ayak uydurmuştuk…

  Büyük sıkıntılarımız vardı…

  Altı delik ayakkabılar giyerdik…

  Pantolonlarda yamalar vardı…

 Ve bu halde bile mutlu olmaya çalışıyorduk…

  Yardımsever bir halkımız vardı…

  Siperde silah tutan gençlerimize börek, çörek, kek ulaştırmak için yarışıyorduk…

  O zor günlerde tek umudumuz, tek destekçimiz Anavatandı…

  Herkese eşit maaş dağıtılırken, paranın geldiği yer Ankara’ydı…

  Ana gönderiyor, yavrular paylaşıyordu…

  Peki sonrasında ne oldu?..

  Yunan Cuntası adada darbe yapınca ve dönemin devrik Cumhurbaşkanı Makarios bile Türkiye’ye “kurtar bizi” diye çağrı yapınca Barış Harekatı........

© Diyalog Gazetesi