Herkes kameraya değil, hayal gücüne mahkûm artık. Yapay zekâ yönetmeni öldürmez. İçi boş “yönetmensileri” öldürür.

Sinemada yeni bir panik var. “Yapay zekâ meslekleri bitirecek, oyuncuları işsiz bırakacak, setleri yok edecek.” Bu söylem, tarihin her teknolojik sıçramasında karşımıza çıkan o bildik refleks. Ama kimse bir şeyi sormuyor: Bu teknoloji gerçekten sinemayı mı bitiriyor, yoksa ilk kez herkese eşit bir başlangıç çizgisi mi sunuyor? Ben ikinci seçeneğin ağır bastığını düşünüyorum. Zira artık büyük prodüksiyon çağı bitti, büyük fikir çağı başlıyor.

Uzun yıllar boyunca sinema bütçenin sanatıydı. Kamerası güçlü olan, seti büyük olan, ışığı parlak olan konuşurdu. Yetenekli bir genç, cebindeki fikirle hiçbir kapıyı açamazdı. Bunun sebebi karşısında milyon dolarlık duvarların olmasıydı. Bugün o duvarlar kalkıyor. Artık........

© Diriliş Postası