Modern hayat, insana çok şey vaat etti; lakin verdiğinden fazlasını sessizce geri aldı.

Bize daha geniş evler verdi, ama içini dolduracak sıcaklığı elimizden çekip aldı.

Bize binlerce "arkadaş" verdi ekranların ardında, ama hâlini soracak tek bir dost bırakmadı yanımızda.

Kalabalık büyüdükçe kalabalıklaştı yalnızlığımız; şehirler genişledikçe daraldı yüreklerimiz.

İnsan, yaratılışı gereği toplumsal bir varlıktır; tek başına değil, birlikte var olur.

O, bir sosyokültürel dokunun içinde nefes alır, o dokunun içinde yara alır ve yine o dokunun içinde şifa bulur.

Eskiden bir derdi olanın kapısını komşusu çalardı; bir sıkıntısı olanın elinden akrabası tutardı.

Gözyaşı, paylaşıldığında hafifler; sevinç, bölüşüldüğünde çoğalırdı.

İnsan, kendi hastalığına yine kendi içinde........

© Diriliş Postası