Kader, insanın omuzlarına yüklenen ağır bir sır olduğu kadar, onu harekete geçiren kudretli bir çağrıdır da. Biz çoğu zaman kaderi, tembelliğimizin kalkanı, iradesizliğimizin mazereti kılmaya çalışırız.

"Kaderimde varsa olur" deyip koltuğumuza yaslanmak, toprağa tohum ekmeden hasat beklemenin ta kendisidir. Oysa kader, bağlayıcı olan tarafıyla insanı kuşatırken, diğer tarafıyla ona bir irade, bir sorumluluk, bir hesap alanı bırakmıştır.

İnsan, bu dünyaya imtihan için gönderilmiş bir yolcudur; yolculuğun rotasını çizmek ise büyük ölçüde onun kendi elindedir. Tembellik, kaderin bir hükmü değil, iradenin teslimiyetidir; ruhun atalete boyun eğmesidir.

İnsan, "ne yapayım, kaderim böyleymiş" dediği anda, aslında kendi sorumluluğunu başka bir isme, başka bir kavrama, başka bir adrese yüklemiş........

© Diriliş Postası