Önce bir kelime dolaşıma sokuldu: “Tahşiye.”

Sonra o kelime suç oldu.

Sonra o suç manşet oldu.

Sonra o manşet operasyon oldu.

Fethullah Gülen çıktı, konuştu…

Ardından ekranlar devreye girdi.

Kurguda “terör” vardı.

Gerçekte ise insanlar vardı.

Gazeteler sahne aldı.

Sabahın köründe polis geldi.

Ben o günlerde şunu gördüm:

Malatyalı olmam hasebiyle…

Meclisteki milletvekillerine gittim.

Çünkü mesele büyüktü.

Allah rahmet eylesin…

Dosyayı önüne koydum.

O ise meseleyi ciddiye aldı.

Ve beni bir gazeteciye yönlendirdi.

(O günlerde soyadı Yüksel’di.)

Ve beni başka bir isme yönlendirdi:

Ama oraya gelene kadar…

Bir kapı daha çaldım:

Nazif Karaman’la birlikte metin hazırlandı.

Çünkü artık saklanamıyordu.

Bu yüzden bu dosyanın üzerindeyim.

Çünkü burada sadece bir operasyon yok.

Burada bir yöntem var.

Bugün dönüp bakıyoruz…

O gün “tehlike”........

© Diriliş Postası